کشکول عشق

وصف دوست
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۱٤
 

دیدی که سرشتیم ز خاک و می و مستی

                          مستانه چه شعری و غزلها که سرودم

دیدی چو قدم رنجه نمودی تو به محراب

                          از عشق به جای قدمت سجده نمودم

دیدی چو گشودی در میخانه به رویم

                        یک جرعه می ام دادی و من راز گشودم

دیدی همه شب وقت دعا وصف تو گفتم

                               

                                 تا صبح به یاد تو دمی را نغنودم

دیدی که ز یاد تو روم گاه به غفلت

                            مقبول کن این عذر مرا شمع وجودم

سوگند که در کیش غلامی تو حبیبی

                               تاجان به تنم هست تویی میر و شهودم

                      مقبول کن این عذر مرا شمع وجودم                      

 

  


 
 
دلق (می)آلود
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۱۱
 

من دلق می آلود به مفتی نفروشم        آن باده که دادی و برفتی نفروشم

این سینه ز عشقت شده لبریزنگارا         این گنج که برسینه نهفتی نفروشم

ازهجرتو تاصبح نیاسایم وهر شب           من یاد همان شب که نخفتی نفروشم

خون می چکد ازدل صنمایادزماکن          این خط وشیاری که بسفتی نفروشم

ما رابه سیاهی سر بازار خریدی            آن رو سیهی را که تو رفتی نفروشم

گفتی به شب دولت ماراز نهان را          آن گنجه اسرار که گفتی نفروشم

بس گل به چمنزار نظر کردم ودیدم        آن غنچه که از عشق شکفتی نفروشم

یکتا تویی وبهر غلامی نه تو را چند       یکتا ییت ای دوست به جفتی نفروشم

 


 
 
خوش باد
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٧
 

سنگ باران شدم ازسنگ صبورم (خوش باد)

                         لعن یاران شدم از شمع حضورم (خوش باد)

آن که پنداشتم ازعشق زند زار مرا

                         برده ام کرد و فرستاد به گورم(خوش باد)

آن که هر شب به لب لعل زدم فال خوشش

                          اشک خصمانه بپاشید به نورم(خوش باد)

من که گفتم به تو دلبر که جگر خون توام

                           از همین لحظه بدان کمتر مورم (خوش باد)

به تلافی نکنم یاد تو خاموش ز دل

                           از چراغ دل تو غرق سرورم (خوش باد)

الغرض تا دم آخر نکند شکوه غلام

                           تا بدانی تهی از کبر و غرورم (خوش باد)