کشکول عشق

لطافت عشق
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٩
 

 دیدم که گریه می کنی اما نگاهت لطیف است...

آنگاه نوشته های درونم را ورق زدم تا برایت بنویسم، که ستاره هایت را در آغوش خواهم گرفت ، قصه ای برایشان خواهم گفت تا لالایی همه غصه هایشان باشد.

اگرچه میدانم ماه از آن توست ، اما آنرا به دستان تب دار من بسپار تا چون هاله ای اسرار آمیز ، آنرا در آغوش بفشارم و با حریر خیالم بپوشانمش و گرمای وجودم را نثارش کنم و به ماه تو بگویم که آسوده باش ، که من به اندازه تمام کهکشان ها عاشقم و قدم زنان تمام راه ها و بی راهه هایت را می پیمایم تا چون مسافری جاوید از آن تو باشم.


 
 
شب تابیدن
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٩
 

 شب تار است و دلم در هوس دیدن تست                     از پس پرده درآ ، موسم تابیدن تست

سیل اشکم که روان گشته ز غم هر شب و روز               غنچه را باز کن از لب ، شب خندیدن تست

خون دل ریخته ام ، خاک دگرگون شده زآن                     مستجابم کن اگر قابل برچیدن تست

ناله ما که شبانگاه بلند است به عشق                         من غزل خوانم و تقدیر به چرخیدن تست

ناله شبگیر شد از هجر تو ای دولت عشق                     سینه می سوزد و در رویت باریدن تست

هر سوالی که نمودم همه دادی تو جواب                       موعد طرح سوال و همه پرسیدن تست


 
 
سینه چاک
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢
 

چه شد که دلی تو را خواست و بگداختی؟                    به آن دو زلف کمندت دچار ساختی؟

مگر نه اینکه تو معشوقی و من سینه چاک شبم           برای چه بر عاشق جگر سوخته تاختی؟

ترحمی نما که رقیبم به طعنه زد تیغم                          بریده ای ز من و دل به دیگری باختی؟

چنین اگر که کنی غلام خود به فنا                               بگویمت که مرا اندر عاشقی نشناختی


 
 
مهر و شیدایی
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٥:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢
 

ندانی چه شد دل به معشوقه بسپرده ام ؟              چه شد می ز دستان وی خورده ام؟

شبی بود و اشکی و آهی و سوز                          که او آمد و دید و گفتم که آزرده ام

دو ابرو عیان کرد و زلفش پریشان عشق                 سبوی می ام داد و زآن بهره ها برده ام

مرا حاصل آمد ز مستی و عشقش جنون               بجز این چه دارم که آورده ام؟

عجب دارم از این همه مهر و شیداییش                  مگر من بجز یک غلام سیه چرده ام؟