کشکول عشق

خواب غفلت
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳٠
 

بردگی زایده غفلت وخوابیدن بی موقع ماست ،

چشم ها رابگشائید

ظالمان نعره وبیداد به ما کوک کنند،

کاغذی هست، قلمی می خواهد،

تابه سرپنجه همّت،

ظلم منفوربه تصویر کشیم، می شود شادی کرد.

غیرتی می باید

ورنه این یوغ سیاه ، تا ابد گردن ماست.

چشمها را بگشائید.....


 
 
چشم به راه
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳٠
 

به چه زیباست آن روز، عشق هر چه حجاب است بین من و تو، محو کند از صفحه چرخ و فلک ، تو شمع باشی و من شاپرک گرد وجودت.

آشنا با سوختن و ساختن و بی تابی، ساده و بی تردید، به چه زیباست در کنارت زیستن، از تو آموختن دفتر عشق، واژه ها گلباران، لحظه ها عطرآگین، شوق آن روز، مرا بی خبر از وقت و زمان می سازد، چیست مرا بهتر از این؟! همه روح و روانم نورباران خواهد شد. مملو از معنی و شور، و آن گاه از تابش نور نگاهت ذوب خواهم شد در تو.

بگشا پس آغوشت، تا روی آن گرمی بی همتایت، اشک هایم را بارم، دردهایم را نالم، شعرهایم را گویم، بشکافم قفسی را که به من ساخته اند، با تو سرشار امید و هیجان خواهم بود تکیه گاهی خواهم داشت، لمس خواهم کرد مهربانی های بی حد تو را ، آشنایت را دریاب.

دیده ام بر راه است، با همین حال خوشم، بلکه در ره باشی، من بسی چشم به راهم که تو را خواهم دید .با تو در ساحل شب هم قدم خواهم شد، قسمت خواهم داد که رهایم نکنی.

بی تو در اندوهم، نفسی بیش نباشد به من از رنج و فراق، آشنایت را دریاب که تو را چشم به راهم.

                                                             سرگشته منتظر

 


 
 
دفتر دل
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢٠
 

دفتر دل گشوده ام ، تا که کنم ترا عیان                                  گرچه نمی شود تو را ، در غزلی کنم عیان

شرح جمال و وصف تو ، کل وجود و ذره ها                              چشم و کمان ابرویت ، مهر و مه و ستارگان

سرو چمان قد تو ، فرش به عرش هفتمین                             بی تو خسی نمی شود ، ساکن و مانده در جهان

کثرت ذره ها همه ، جمع به وحدت آمده                                یا همگی به سجده ات ، یا که به سوی آسمان

آنکه به خانه ات رسید ، نای و نوای تو شنید                         دل به کسی نمی دهد ، یاد رود ز هر مکان

شکر تو را کنم تمام ، خادم توست این غلام                         مرد مرا بده شفا ، در سحرم تو ارمغان


 
 
واژه های عشق
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٧
 

تک تک واژه های عشق ، متن و کتاب می شود                  تا که کند به دل ظهور ، سرکه شراب می شود

عشق نهان نمی شود ، می چکد از دو دیدگان                    تا برسد به آه دل ، باده ناب می شود

لاف مزن به عشق چون ، قاف ندیده ای به دل                     آنکه چشیده عشق را ، کی به حجاب می شود؟

آینه کن وجود را ، باز کن این قیود را                                  باغ شکوفه می دهد ، آب گلاب می شود


 
 
پیدا و پنهان
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٧
 

تو چه پیدا و چه پنهان ، که جدا از دگرانی                            تو سراینده عشقی ، و دقایق زمانی

نه که روحی و نه جسمی ، نه مقامی و نه اسمی               من حیران چه بگویم ، که تو ذرات جهانی

همه دارند نشانی ، تو شه رسم کشانی                          خط و خالم تو کشیدی ، قد و اندازه تو دانی

تو فزاینده نوری ، نه که مهتابی و هوری                             صاحب شور و نشوری ، با همه نور عیانی

همه گردونه و گردن ، جمله لیلی و مجنون                         چه عزا و چه همایون ، همگی را تو دوانی

همه درد و همه درمان ، همه امر و همه فرمان                   شب سختی شب آسان ، همه را حکم برانی

سر تو باد سلامت ، به فدای تو غلامت                             بده درمان و شفاعت ، که توام خط امانی


 
 
وادی تنگ
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٤
 

در این وادی تنگ و خشک و زبون                                   خوشم با آنکه باشم به فیض جنون

چه خوش که بنوشم ز دست ساقی عشق                    به میکده چون میرسم شراب فزون

برون که حاجت ما نیست از تمنای کسی                       که من به تمنای یارم از صفای درون

حکایتی شنیده ای که عاشقی پی دولت نفس؟             کجاست بگو در همه دوران و قرون


 
 
شراب عشق
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٤
 

هر صبح همی رسد که بر خوان توام                       یک جرعه شراب عشق مهمان توام

ای ساغر خوشکام و صبای سحرم                          من ساقی خون عشق بر جان توام

از خال رخت بوسه اگر لایق ماست                         از تب بدر آرم که به فرمان توام

عهد ازلم بسته قرص قمرت                                   تا شام ابد مها به پیمان توام

دل کافر عشق تست ای زهره جبین                       من کافر شوریده ایمان توام

افشانی اگر مشک ختن بر لب و کام                      باران ز بصر بارم و قربان توام

از یاد مبر غلام را وقت دعا                                    می دان که همیشه من پریشان توام


 
 
نسیم صبا
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٤
 

نگاه تو شب را ستاره باران کرد                              عروج این دل شیدا بسویت آسان کرد

به صید نسیمت صبا ، سحر بپا خیزم                     مرا نوای دلکشت ز نی نوازان کرد

نوید باشدت ای منتها و غایت عشق                     که کهکشان رخت آشنا به ایمان کرد

لبی که تو جاری کنی یمی ز شراب                      چه حاجت مستی ز میگساران کرد

غرض که تو دریا و من نمی چو سراب                    همین غلام به تو مشتاق صد هزاران کرد