کشکول عشق

سوالی از صاحب میخانه
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٦:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٩
 

ازصاحب میخانه بپرسیدچرا چون و چنین است

                                                         خرسند یکی گشته وطفلی چه حزین است
قومی  به  سر  گنج  نشانی  و  به  اورنگ ،

                                                         قوم  دگری  را  سر  و  بالین  به  زمین است
سیراب  گلویی  به  شراب  و  می  و مستی

                                                         یک حنجره  چون خاک  بلا  تشنه ترین است
ما  مفلس  و  درویش  و  قلندر  به  خرابات ،

                                                         همسایه ی  ما  ساکن  مینوی  برین  است!
یک  بنده  سیاه  و  دگری  ماه   چو   مهتاب

                                                         و آن  یک چو پرِکاه و یکی سخت و وزین است
مانند  منِ  بی  کلهی  رانده   ز   مکتب ،

                                                          آن  شیخ  عبا دارد  و  دستار  و  متین  است
دیدیم  یکی  اهل  خیانت  شده  یک  عمر

                                                          آن  یک  پی  اسرار به دار است و امین است
پرسید   غلامی   شب  آدینه  ز  آن  یار ، 

                                                         گفتا که مپرسید  همین است ، همین است!