کشکول عشق

آوای بهار
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٤
 

پرده بر داشت زمستان به تمنــــــــای بهار           تا شود جوی روان بر دل دریای بهـــــــــار

بلبـــــل از لانه برون آمده قمــــــری ز سفر           نغمه ها هر یکی از عشــق به آوای بهار

سوسن از غنچــه برون آمده ریحان ز چمن          تا که بشکوفه زند ژاله ز شب های بهــــار

خنـده آمد به لب مطرب و مستی و سرور           تا زند چــــرخ به دور قــــد و بالای بهــــــار

مژده چون بوی نگـــــار آمده با باد صبــــــا           عاشق از شوق زند بوسه به لبهای بهــار

صاحب میکده می ریختــــــه در جام وجود          هستی وهست شود مست و مهیای بهار

شمس افراشته تر آمده بر عرش  و سمـا          روشن از نور کند گلشن و گل های بهـــــار

طلعت ماه شــد از چاوشی مرغ سحـــــر          همچو آییــــنه به رخســاره رعنای بهــــــار

                           کارعیار همین بوده که نوروز دهد عیدی عشق

                           این غزل گفتـه به صهبـــــای مصفای بهــــــار