کشکول عشق

هم جوار میخانه
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٥
 

محتسب آمد شبی میخــــــــــانه را ویران کنــــد

                                                          تا که مستان را همه دینــــــدار و با ایمان کند
خون ز چشمـــــــــش موج می زد کـــــف به لب

                                                          تا به شـــــــــــلاق غضب تنبـــــیه بدکاران کند
یک به یک میخـــــــوارگان را زد به شــــلاق ادب

                                                          بلکه آنان را به کیـــــــش خود درآن پیمان کند
فایق آمد خستگی او را ، سخنور شد به جمع

                                                           تا به پنـد و موعظت منعی به آن مستان کند

چون سحرشد مستی مستان دوصد گردیده بود

                                                          جرعه آبی خواست تا آن خستگی پنهان کند
ساقی مجلس بر او پیمــــــــانه ای آورد و گفت

                                                         شــــــــربتی آورده ام یا این کنـــــــــد یا آن کند

محتسب لاجرعه نوشیـــــد آن یکی پیمـانه را

                                                         در سماع شد ناگهان تا نغمــــــه بر جانان کند

دم به دم او هم جوار «می» شد و میخانه ها

                                                         تا که وصف می پرستان بر ســــــــر میدان کند
آبرو برد آن غـلام از مفتی و ملای شهـــــــــــر

                                                         تا به مستی روز و شب تبلیغ بر ایمــــــان کند