کشکول عشق

مراد دل
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٢٥
 

تا به سرای دوست من ، خانه بخـــانه میروم      

                                                              هر قـدمی به عشـــق آن ،یار یگانه میروم
گاه به اشک و آه گه ، با دف و ساز و با غــزل      

                                                              یا به اشارتی ز او ، یا به بهـــــــــانه میروم
مرغ دلم به دام او ، گوشه به گوشه می پرد    

                                                             گر ندهد مــــــــراد دل ، گاه شبــــانه میروم
گاه چو موج می شوم ، جانب اوج می شوم  

                                                            تا اینکه اوست دلبرم ، تا بیــــــــکرانه میروم
یاکه به قاف ویا به چاه بردل عاشقم یکیست   

                                                           یا که به پا و یا به سر ، سوی نشــانه میروم
گفتند غلامی بوده ای ،حالا مگر آن نیستی    

                                                          گفتم که شاهم کرده اومن هم شهانه میروم