کشکول عشق

راز مگوی
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٥
 

در نهانخـــــــانه اگر هست مـــرا راز مگـــوی

                                              چون به پیش تو در آیم همه سّرم پیداست

دلم ار قطــــره بود لیک تو موجـــش باشی

                                              پیش  هر اهل نظر قطـــره ما چون دریاست 

اینهمه روشنی ازشمس ومه وزهره و ثور

                                              تا که شمع تو بسوزد همه نورش پیداست

هرکه بانام توخفته است به تاریکی شب

                                             نه که کابوس ببیند ، همه خوابش رویاست

این غلامی که دهی لقمه نانش تو نگار                                       

                                            پادشاهیست که تختــــــش به ثریا برپاست