کشکول عشق

خال رخسار یار
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٦
 
این شــــرح مرا بس که تو را عاشــــق زارم
                                                   جاروکش درگاهت و ســـر بر تو سپارم
هر گاه تو لب می زنی از غنچـــــــه رخسار
                                                   غوغا شود این دل ز تو ای طـرفه نگارم
سجاده کنم خاک بیابان و تو چون مهر نمازم
                                                  خوش کن بنگاهی دل واین چشم خمارم
مهسا رخ دلجو توومن سوخته ازهجر وفراقت
                                                  آواره مکن دلبـــــــر آزاد تو از شهر دیارم
دیگر تومگو پندونصیحت که نیم عقل ونه تدبیر
                                                   دل را تو نظــر کن که شده صبر و قرارم
حالا من و این آه جگرسوز ودل مخزن اسرار
                                                   من طالب آن خــــال رخ و خط و شیارم