کشکول عشق

شب غربت
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢٥
 

چراغ دیده روشن کن ، بر این ظلمت که افروزد

                                                 بباران ژاله از ابرت ، که دل از ناله می ســــوزد
براین غربت شبی بگذر،ببین آشوب وحسرت را

                                                 که اینجا محتسب هر دم ،لبـم برناله می دوزد
زند تیغـــــم ز تزویرش ، به تقــــدیرم زند آتش

                                                  که درس عشق ومستی راکه هرشب برتوآموزد؟
بیا اینجا ببین مفتی ، کنـــد وارونه هر گفتی

                                                  از این وارونه گفتن ها ، زر اندر گنجـــه اندوزد
شبی عیار بیـــــدل را ، بدیدم گوشــه عزلت

                                                  بگفتا مفتی زاهد ، به ما بس کینــه ها توزد