کشکول عشق

نخل سوخته
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۸
 

سروی چمیده روی خاک بدیدم که خفته بود

                                              بر سجـــده گاه عشق سرش را نهفته بود

بر پای نخــل سوختــــه دیدم ز خون ســــرخ

                                             صد لاله هــــــــــر طرفی زان شکفتــــه بود

ای کاش آن شـــب مستی در آن دیـــــــــار

                                             اندر هــــوس نبودم و چشمم نخفتــــه بود
آن شب بجای تیشه ز انگشت دست سرو

                                             نقشی به خاک  ز نقشه ایران بسفته بود
با من که بود ساعت قبلش به عشق گفت

                                             در عالم خیال بر آستانه عــــــرش رفته بود