کشکول عشق

بنای زندگی
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢٧
 

امروزه ما ساختمان هایمان را با حداکثر عمق و ارتفاع بنا می کنیم. به مددتکنولوژی پیشرفته قرن بیست و یکم ، زلزله ها کمتر   خانه هایمان را ویران می کنند ، و این تجارت پرسودی است با توجیه اقتصادی پایدار ، اما پایه های زندگی هایمان را عمیق و تا اوج عشق بنا نمی نهیم و شاهدیم که اکثر زندگی ها متزلزل اند  ، و  گاهاً ویران شده اند.

خوشتر است گاهی سفری هرچند کوتاه سری به خانه های پیشینیانمان که باقی مانده بزنیم ، هنوز هم روح عشق و زندگی در آنجا جاریست بر هر در و پنجره ای لبخند آنان که هر صبح آن را باز می نمودند تماشاگه رازی است که دلها را به هم نزدیک می ساخت و در گوشه گوشه  هر خانه هرکس جایگاه خود را به درستی داشت.

امروز  هم خانه هایمان کوچک اند ، هم دلهامان و هم دیدگاهمان ...

خوش است ظرف دلهایمان را بزرگ همچون دریا ، چشم هایمان را باز و روشن مثل آسمان و خانه هایمان را روی خاک عشق بنا کنیم ؛ آنوقت زندگی معنی خواهد داشت.

 

همه ما منتظر یک معجزه ایم تا شاید متحول شویم ، اما هنوز باور نداریم که یک لبخند از سر صدق و صفا  معجزه ایست به وسعت آسمان ها ...