کشکول عشق

امید توبه
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٧
 

گاهی نگهم به چنگ و عود است ورباب   یک چند به خط وقلم و درس حساب

یک شب به دعاوذکرو در حال سجود        میخانه شبی روم خورم باده ناب

گاهی به یقین رسم اناالحق گویان         یک ذره شوم همانگهم روی تراب

روزی شدم از فرشتگان ملکوت              امروز منم زنفس خود غرق عذاب

روزی دگرم گذشت در راه گناه                فردا چو رسید رفتم از راه صواب

دستی بگرفتم ازیتیمی که گریست         ناحق زهمین دست زدم روی کتاب

اکنون همه آنچه عمر ما بوده گذشت        پیری شده حاصل غلامی ز شباب

آیا گنهم ببخشد آن شاه رحیم                 یا آنکه امید توبه ام نقش بر آب؟