کشکول عشق

بزم سحـــــــر
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۸:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/٢٥
 

پیوســـــــته بده ساقی از باده خمخـــــانه
ز آن نرگس جادویت ، در چشم ودلم افکن
یا خرم و خوشـــــدل کن ، یا تیغ ز ابرو زن
بازآ تو به میخـــــــانه ، روی قمرت بینـــــم
شــرح تو نوشتـــــم من ، بر دفتر و دیوانم
شعر و غزلت جانا  ، در بزم سحـــــر گفتم
جـــــــــان من دیوانه ، قـــــــربان قدت بادا
بربند به گیسویت ، دستان ضعیــــــفم را
کار از دل و دستم شد در حسرت روی تو
گویـــــــند رقیبانم ، اندیشـــــه مکن بر او
دانی که چه گوید دل؟ برعشق شده مایل

 

زان «می» که کند مستم ، مجنونم و دیوانه
تا دور تو میـــــگردم ، چون سوختــــــه پروانه
دارم به تو امیـــــدم ، در گوشــــه میخــــــانه
بر سلسله گیسویت ، هر شب بزنم شـــانه
خوشبخـتم از این مستی ، از شاخه ریحانه
عشق تو حقیقت شد ، نی دفتر افســــــانه
بگـــذار که دیوانه ، عاشــــق به تو فـــــــرزانه
گمگشـــــته نگردم من ، در وادی غمخــــــانه
یک شب به در مسجد ، یک شب در بتخـانه
صد ســــــــرزنشم گوید ، داروغـــه بیگــــــانه
عیــــــــــار تو را خواهد ، نی آبی و نی دانــه