کشکول عشق

اول اردیبهشت روز بزرگداشت شیخ اجل سعــــدی
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٢٩
 

تضمین غزلی از استاد سخن سعدی شیرازی

به قربان نگـــــــارم با دو ابــــروش
خم گیسووچشم ودست وبازوش

 

خردمندی که ســـردی آورد جوش
«قیامت باشد آن قامت در آغوش

 شراب سلسبیل از چشمه نوش»

 

دمش مشکین کند باد صبـــا را
چو او باشد چه حاجت بر دوا را

 

به نرمی آورد از ســـنگ خـــــارا
«غلام کیست آن لعبت که ما را

غلام خویش کرد و حلقه در گوش؟»

 

به خشم آیم فرو آرد به رحمش
مرا تلخی و شیرین بود طعمش

 

لب سرد من و لب های گرمـــش
«پری پیکر بتی کزسحر چشمش

 نیامد خواب بر چشمان من دوش»

 

دمی این دل جدا از او نشـــــاید
به هرسختی مرامشکل گشاید

 

کسی هــــرگز بجـــای او نیــــاید
«نه هــر وقتم به یاد خاطــــــر آید

 که خود هرگز نمی گردد فراموش»

 

خروشم گر برآید کی ستـــیزد ؟
نشان عشق بر جان و تنــم زد

 

به هر شکل آمدم کی میگریزد ؟
«حلالـــــش باد گر خـــونم بریزد

 که سر بر پای او بهتر که بر دوش»

 

به زخم و خون دل مرهم گذارد
گل باغ مرا بـــــــاران ببـــــــــارد

 

دل بشکسته را دل میســپارد
«نصیحت گوی ما عقلی ندارد

 برو گو در صلاح خویشتن کوش»

 

کجا بلبل بجویم خوشتر الحان ؟
چه حاجت مسجدودرگاه شاهان ؟

 

برای عشق بهتر ز او که برهان ؟
«دهل زیر گلــــیم از خلق پنهان

 نشاید کرد آتش زیر سرپوش»

 

نشینم هر رهی تا او نشــــیند
گزینم هر که در عشقش گزیند

 

ببویم هــــــر گلی را کو بچیـــند
«بیا ای دوست ور دشمن ببیند

 

 چه خواهد کرد ؟ گو می بین و می جوش»

 

ترا بستایمت من گاه و بیـــگاه
جمالت میزند صد طعنه بر ماه

 

چنانم بی خبر ، هستی تو آگاه
«تو از ما فــــارغ و ما با تو همراه

 

 ز ما فریاد می آید تو خاموش»

 

جمال ماه را از مشتری پرس
خصال خود بیا از نوکری پرس

 

عیـــار زر بـــــــرو از گوهـــــری پرس
«حدیث حسن خویش ازدیگری پرس

 

 که سعدی در تو حیرانست و مدهوش»