کشکول عشق

لبریز عشق
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٥/٦
 

ترکتـــــــازی کم کن ای خمّار مست
کشته عشقـــــــــم مسوزان پیکرم
من که مسجود تو گشـــتم از وجود
در گذارت گل فـــــــراوان کاشتــــــم
من به زلفت دست و پایم بسته ام
ساغـــــرم لبریز عشـــــقت کرده ام
چاره دردم تو میدانی که چیست ؟
دســـت کم بر آه عیــــــــاری منــــه

 

تا نسوزانی هـــــــر آنم را که هست
ورنه بینی جام میـــــــنایم شکست
هیچ دانی گفــــــته اندم بت پرست
خارهای گل به دســــــتانم نشست
هرگز از زلفت نمی خواهم گسست
درکشــــــیدم جــــام از روز الســــت
مهـــــربانا : بر ســــرم آری تو دست
آه ، گاهی تخت شاهـانی شکست