کشکول عشق

ستایش
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٧/٧
 

خوش آن صبحی که با یادت بر آیم                 خوش آنچشمی که بررویت گشایم 
ز لبخنــــــدی که آید بر لبــــــــانت                 لبم را نیشــــکر بوسی نمـــــــــایم
تمام غصــــــه هایم را کنــــــم دور                 تو را هر دم به نامی می ســــتایم
الا ای خوش نهاد و ســـــرو قامت                  به شوقت روزوشب شعری سرایم
کمنــــــــد آری اسارت می پــذیرم                 سرم خواهی به شمشیرت رضایم
مناسب نیست بیذکرت به مستی                 شـــــمیمت باده ام ذکرت نوایـــــم
چنانم غـــــــرق در عشقت نگارا                    که مدهوشــــم نمی دانم کجــایم 
میســـر کی بر آید صبر عیـــــــار                    اگر گفتی نبـــــــاشی آشــــــنایم