کشکول عشق

غم نهفته
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٦:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۸
 

من ومرغ شب سحرگه،دونگاه آشناییم     که غمی نهفته داریم،وزناله خون چکانیم

دل وجان اسیرهجران،زوصال یار باشد       ز دویی گذشته ایم و،به یکی خطا دچاریم

ز هوس به سان حوا،به لب آمدآن خطایی   که زشرم آن تناول، ز صبا چه شرمساریم

به شباب چونکه بودیم،به گنه بسی فزودیم   وکنونکه جفت خاکیم،به چه روطلابخواهیم

فقط این امید دارم،به غلام رحمت آرد         که اگر چنین نماید،چه نیاز توبه داریم