کشکول عشق

ایران زمین
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۸:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/۱
 

سرزمینم ستاره ای زیباست ، از بلندای کهکشان پیداست  ،

بوده از هزاران سال ، پیشتر نقش این گیتی ،

افتخار ما این است از وجود این خاکیم ، گوشه گوشه هایش را چشمانمان دیده است .

سرزمینمان زیباست ، آشیانه مان اینجاست

بوی مشک خاکش را هیچ گل نمی دارد 

آبهایش بسان شراب

مردمانش چو  صافی دریا           همچنان زلال زلال ،

اهل صلحند و آشتی و عشق

همه در حلقه ای کنار همند

و من اینجا کنار این مردم

در گوشه گوشه های دیارم نظر می کنم ز عشق  ،

بر قطره های چکیده از گلبرگ ها   تا موج موج آب دریاهاش

در تپش های عاشقانه آن            تا نسیم دلکش چمنزاران

و درختان سر به آسمان جنگل ها      و به طوفان های پر شتاب کویر

و چه رازها و حکایت های ناگفته   

که درون خاک این وطن خفته .

سرزمین من ایران است          جان ما فدای این میهن

سرزمین ما زیباست.