کشکول عشق

دیوانه بر دار
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٠:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢٥
 

ما زاغیار بریدیم که با یار رویم                با یکی سینه پر از قصه واسرار رویم

مقبلی گفت بنه خرفه وتسبیح وردا         تا در این کیش همی بادف وباتار رویم

کیسه کینه نهفتیم به زیر خس وخار        باده خوردیم که بی پرده به انظار رویم

راه ما گشت جدا،مکتب ومدرسه نرفت     عقل دادیم که دیوانه سر دار رویم

جسم پروانه شنیدیدچه جانسوز بسوخت   ما چواوییم بسوزیم و،شرربار رویم

زردی صورت مانیست مگر ازسر شرم         ترسم آخربه بر دوست گنه کار رویم

مفتی شهر رود برسرهرکوی سرای           ما خطا کرده ایم واز ته بازار رویم

در ره عشق مرا گفت بسی پیر غلام         کمتر آید به سلامت که چو بیمار رویم