کشکول عشق

سوختن
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٥:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢٧
 

روزی که جسم من آمد به روی خاک        از این سرای چو ویرانه سوختم

مکتب که رفتم و گفتندم از ادب               از چوب مفتی فرزانه سوختم

در خانه آمدم که کنم دولتی شروع          بر خشم اهل حرمخانه سوختم

رفتم به میکده نوشم شراب عشق         از آن نگاه ساقی میخانه سوختم

بردم سبو به لب از خم آن نگار               عاشق شدم به دلبرومستانه سوختم

اکنون به شورم ودردم قراق اوست          مجنون این جهانم و دیوانه سوختم

گفتم بدان تو تو که در ابتدای راه              در این گذر چه غریبانه سوختم

لیکن غلام آتش عشقم چه باک ازآن        هرگز نترسم و مردانه سوختم