کشکول عشق

باده نوش
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢٧
 

دو صد بارم اگر مفتی ،زند حدم ازاین مستی

                                           من از این باده می نوشم،بگیرم من به تردستی

که گردد مستی ام حاصل،کنم من توبه ام باطل

                                          که خود بودن از این مستی،همی به ازفرودستی

تو هم گر جای من بودی،به (می)هرشب برافزودی

                                          بریدم چون ز هر غیری،گرفتم دولت و هستی

غلامم بهر آن لیلی،که دل دارد به او میلی

                                          بسی خوش باشداین حالم،چه دراوج وچه درپستی

تو هم برخیز وجهدی کن،به عشقت عقدوعهدی کن

                                              برون آی از قفس جانا،چرا در بر خودت بستی