کشکول عشق

خوش باد
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٧
 

سنگ باران شدم ازسنگ صبورم (خوش باد)

                         لعن یاران شدم از شمع حضورم (خوش باد)

آن که پنداشتم ازعشق زند زار مرا

                         برده ام کرد و فرستاد به گورم(خوش باد)

آن که هر شب به لب لعل زدم فال خوشش

                          اشک خصمانه بپاشید به نورم(خوش باد)

من که گفتم به تو دلبر که جگر خون توام

                           از همین لحظه بدان کمتر مورم (خوش باد)

به تلافی نکنم یاد تو خاموش ز دل

                           از چراغ دل تو غرق سرورم (خوش باد)

الغرض تا دم آخر نکند شکوه غلام

                           تا بدانی تهی از کبر و غرورم (خوش باد)