کشکول عشق

بال پرواز
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
 

همیشه گفتم و گویم تو بال پروازی،دستهایت مهربان وهمیشه چون رازی

نسیم دل انگیز و مایه نازی،

خلاف نگفته ام،تو زاده حوا و مهر و اعجازی  ،بدان تو تماشاگه رازی،بخوانمت به دعا

فرشته نبودی،ولی حدیث بهشتی،سکون وشفایی،تو در نگهم همیشه زیبایی

                 به هر هنرم همیشه پیدایی

هزار حاجت رندی چومن،به زمزمه ای و نگاهی و دستان مهربان تو ،امیدوارند

تو نیازی،بسان نمازکه مومن سرگشته در پی آن است،تو آیه های کتاب وجودی

هر آنچه زخم خوردم ،هر آنچه کشیدم ز زحمت ورنج،تمام خستگی ام را

        فقط برای تو گفتم

تو را که یافتم،سرودم هرآنچه که بودم،هرآنچه که هستم،گشودم تمام رازم را

چرا برای تو گفتم؟  ؟  تو تا اوج یارای رفتن داری،تو تا سرچشمه عشق صفای گفتن داری

رهایم مکن مرا تو معشوقی،مگو که سرودم برای تو از عشق خالیست

بیا برای فرهادت تو غرق شیرین باش،تو تلخی ما راقرین شیرین کن

بهار دل انگیز و غنچه گل باش،شفایم ببخش وامید و مرحم دل باش

که رود سرنوشت من در عشق تو جاریست