کشکول عشق

دشت جنون
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ٤:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/٢٧
 

من خود از صحنه گریزانم و از صفحه برون        روز ما هست سیاه و علمم گشته نگون

چه سزاوار دگر تا که برانیم و زنی                  این خطا کرده ز اول همه جابوده زبون

                           آه و صد آه و صد افسوس و دریغ و هیهات

                           که چه رسوا شدم و پست دراین دشت جنون

رونق افتاده چه حاجت که کند دعوی زور      تو بنازی به زر و سیم وبه شمشیر وقشون

دل مارا زده ای تیرزمژگان خم ات                 تیر اگرهست بزن باز براین غرقه بهخون

زخمهایم همه باشد چو شراب شکرین        مستی ما دگر افتاده ز اندازه برون