کشکول عشق

آزادگی
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۳:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۱۸
 

آزادم از زندان خود ،آیینه بندان آمدم      قید مکان برچیده ام،در کوی رندان آمدم

دیگرنمی دانم زمان،افکنده ام تیر و کمان    از بهر دیدار صنم ،به به چه آسان امدم

بس خرمی بیند دلم،هرگز نباشد مشکلم    هرجاکه خواهم میروم،درجمع مستان آمدم

تن رانمودم چاک چاک،کردم به زیرخاک،خاک   خاکم به بادی میرود،باغ بهاران آمدم

                  هجران نمیدانم که چیست،واصل به عشق دلبرم

                  عصیان نمودنم برهمه ، درنزد جانان آمدم

دردم فراموشم شده، دنیادرآغوشم شده           باخودسلامت آورم، باجام درمان آمدم

تصویر ماراحذف کن، عکس نگارم را بکش    آنگه ببین درقاب او، خوشحال وخندان آمدم

                             باتن چه لرزان بودم و، بی تن چو ابرم غوطه ور

                                گه غرق دریا می شوم، گاهی چوباران آمدم

  دلقم به مسکین داده ام، اکنون دگر آزاده ام     آزاده بودن خوشترم ،آزاد وعریان آمدم

ای محتسب دارم بزن، آتش به اشعارم بزن     بانگ انالحق میزنم،من خودبه میدان آمدم

دیگرندارم ننگ ونام ، نه شاهم ونه یک غلام  گمنام وبی نام نشان ، بی امروفرمان آمدم