کشکول عشق

ساغر
نویسنده : غلامرضا پوزش - ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٤/٢۱
 

ساغرم هرچه که مستی ست به رخساره من        از شراب و می و می ریززمیخانه توست

هر چـــه دارم به ســـرایم که بــــــــه آن نـازکنم        ازســراپرده نــیکوی و کــرمخانه توست

هر چــه بت دارم و هر کو صنـمی در بر هسـت        جمله زاینده وسازنده به بتخانه توست

این خطوطی که نویسم سر هر کوی  و سرا          همگی دست نویس و ز کتبخانه توست

این نگاهی که به دنــیا ز سر عــشق کـــنم          ازدو چشمان غزالیست که درخانه توست

مه لقا هر چـــه غــلامــی کنــم وجور کشم          مصلحت گشته چنین سر نهانخانه توست