سپیده رخسار

 

غلام حلقه به گوش آن سپیده رخسارم
شب وصال زدم بوســـــه ها چو برخالش
چـــه فیض مرا بهتر از حضـــــور آن مطرب

 

که ماه مجلس ما گشت و بخت بیدارم
دوا شــــــــد و درمان بر این تــــــن زارم
که ســــاز بود و آهنـــــگ و رقص افکارم

/ 1 نظر / 7 بازدید
علی

زیبا بود حیف که کوتاه بود