صبح

سحــــــــــر ناله آید ز نای خـــروس
به هوش آورد مرغ و باغ و وحـــوش
موذن همی نغمه خواند ز عشـــق
بشوی از رخت هوش شب رفته را
سرشکی چو شبنم به محراب ریز
بلا خیـــزد از خواب هنگام صـــــبح
غلامی چـــنین کرد و سوزد همی

 

که روشن کند دل ز شــوی و عروس
به کار آورد دســــت و پای نفــــــوس
که خندان کند چهـــره های عبـــوس
قدمگاه جـــــــانان جان را ببــــــــوس
کند شاه شاهان به نزدت جــــــلوس
شوی عاق مهتاب شمس الشموس
به هـــر دم برآرد دریغ و فســــــــوس

/ 2 نظر / 9 بازدید
مهسااا

دمت گرم همراه لحظه های شیرین

مریم

خستگیم دررفت چقدر زیبا و لطیف