خوشبختی

ابتدا و انتهایم یکی ست ،

عاشق دلبری بی نام و نشانم و دستان تمنایم به سوی اوست

نگاه پگاهم مخمور دیدار اوست و امیدم لبخند آفتاب گونه اش

نماز و نیازم به نغمه هایش آمیخته ام تا غزلهایم آسمانی باشند سرچشمه نفسهایم از گل وجودش حیات یافته اند .

شمیم قدسی زلفش دگرگونم ساخته تا قدمهایم رقص عشق و مستی باشند ذره ذره آفرینش را ستایش می کنم که با شمیم و نگاهش پیوند خورده اند

ابرهای خاکسترب از درونم رفته اند تا فقط بارش عشق او را داشته باشم

من خوشبختم و غرق نعمت و رحمت که همنشین مهتابم ،

مهتابی که چهره از آفتاب او تابان ساخته

امروز سرزمین مشکبوی شیراز را با او پیمودم و سوگند دوستی را با او بر سر تربت رند خرابات و استاد سخن آسمانی نمودم

آری من خوشبختم که دست در دست گلی آسمانی دارم .

/ 2 نظر / 6 بازدید
عاشق بی نام

خوشبختی داشتن دوست داشتنی هاست نه دوست داشتن داشتنی ها امیدوارم به معنای واقعی خوشبخت باشید

مریم

چقدر معنوی بود دمت گرم