برای شهدای وطن

صنـــــما گذر کنی گر ، ز دیار گلعــــــذاران
گل ولاله گان بفرما که من ازدو رنگی دهر
که زما چه بدروا شد زشما به ما جفا شد
همه شاهد خدائیـــد و ، منم غریب و تنها
لبتان به جام کوثر ، شـــبتان چو ماه ازهر
سگ کهف خود کنیدم ، به دیار خود بریدم

 

برسان ســـــلام ما هم ، بر آن یگانه یاران
ز دو چشم خون فشانم ، به مثال ابر باران
من بینوا به وادی و شما به چشمه ساران
همه تان رهــــــا و آزاد و منم به کنج زندان
که سیاه بی نشـــــــانم ، ز تبار سربداران
چه شود که من بیایم به سرای شهریاران

/ 1 نظر / 5 بازدید
رضا

مردان خدا پرده پندار دریدند زنده باشی